Książki

FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj

Odpowiedz do tematu
Poprzedni temat :: Następny temat
John Fowles
Autor Wiadomość
Procella 


Posty: 1174
Skąd: L-space
Wysłany: 2008-09-19, 08:11   John Fowles

Zabieram się za "Kochanicę Francuza" Johna Fowlesa - jakiś czas temu odłożyłam z braku nastroju na takie książki, ale teraz nastrój wrócił. Spodziewam się smakowitego czytania - "Mag" tego samego autora to jedna z moich ulubionych książek, chyba nawet na podium się łapie, a na pewno jest w pierwszej piątce. Fowles to bardzo dobry pisarz.

O samej książce powiedzieć jeszcze za dużo nie pogę, bo mam za sobą tylko kilka stron ;) Ale już "chwyta".

Skończyłam przepyszną "Kochanicę Francuza" J. Fowlesa (polecam!!!) i
_________________
Well I live with snakes and lizards
and other things that go bump in the night
'Cuz to me everyday is Halloween

http://kotspinaksiazce.blogspot.com/
 
 
Procella 


Posty: 1174
Skąd: L-space
Wysłany: 2008-09-22, 16:48   John Fowles

Z Wiki:
Cytat:
John Fowles (ur. 31 marca 1926, zm. 5 listopada 2005) – angielski pisarz i eseista.

Urodził się w Leigh-on-Sea w Essex (niedaleko Londynu) w Anglii. Studiował język francuski i niemiecki. Pracował jako nauczyciel w szkołach w Anglii, Francji i Grecji. W Grecji uczył na wyspie Spetses – doświadczenia tej pracy wykorzystał w książce Mag (The Magus) wydanej w 1966 (drugie wydanie w 1978) – opowiada ona historię młodego nauczyciela, który podczas kryzysu tożsamości przybywa na grecką wyspę by uczyć angielskiego i gdzie spotyka go seria niecodziennych zdarzeń. Ksiąźką, która rozpoczęła pisarską drogę Fowlesa był Kolekcjoner (The Collector) wydany w 1963. Po jej wydaniu Fowles zrezygnował z kariery nauczyciela i całkowicie poświęcił się pisaniu.

W 1968 przeniósł się do Lyme Regis w hrabstwie Dorset na południu Anglii, gdzie mieszkał aż do śmierci. Kolejną książką była wydana w 1969 Kochanica Francuza (The French Lieutenant's Woman), na której podstawie nakręcono w 1981 film o tym samym tytule a scenariusz do niego napisał noblista Harold Pinter. Następne powieści w dorobku Fowlesa to Daniel Martin wydana w 1977 roku; potem Mantissa wydana w 1982 a także Larwa (The Maggot).

Zmarł po długiej chorobie w swej posiadłości w Lyme Regis.


Książki (na podstawie Wiki angielskiej i polskiej):
    (1963) The Collector wyd. pol. Kolekcjoner
    (1964) The Aristos (Aristos)
    (1965) The Magus (Mag)
    (1969) The French Lieutenant's Woman (Kochanica Francuza)
    (1973) Poems
    (1974) The Ebony Tower (Hebanowa wieża)
    (1974) Shipwreck
    (1977) Daniel Martin (wydane po polsku)
    (1978) Islands
    (1979) The Tree
    (1980) The Enigma of Stonehenge
    (1982) A short history of Lyme Regis
    (1982) Mantissa (wydane po polsku)
    (1985) A Maggot
    (1985) Land (z Fay Godwin)
    (1990) Lyme Regis Camera
    (1998) Wormholes - Essays and Occasional Writings
    (2003) The Journals - Volume 1
    (2006) The Journals - Volume 2


W tej chwili mam za sobą dwie jego książki - te najbardziej znane, "Maga" i "Kochanicę Francuza". Obie mnie zachwyciły, pierwsza - siecią zdarzeń i opowieści, w których nigdy nie wiadomo, co jest preawdą, a co nie; druga - formą, wplatanymi wszędzie refleksjami na temat świata i pisania, narzucającym dystans do opowiadanej historii, która okazuje się wcale nie być najważniejsza. Fowles był znakomitym pisarzem.
_________________
Well I live with snakes and lizards
and other things that go bump in the night
'Cuz to me everyday is Halloween

http://kotspinaksiazce.blogspot.com/
 
 
Beata 
deformacja IU


Posty: 4995
Wysłany: 2008-09-24, 09:55   

Przyznam się, że "Maga" miałam w rękach dwa razy... niestety, jakiś złośliwy chochlik podszepnął mi, żeby nie kupiła. Ale nic straconego - zachęcona Twoim opisem już zamówiłam "Kochanicę..." po promocyjnej cenie. :) Przypuszczam, że i na inne książki tego pisarza pora promocji nadejdzie... w końcu tego "Maga" przeczytam... wszak do trzech razy sztuka...
_________________
Niewiedza nie jest prostym i biernym brakiem wiedzy, ale jest postawą aktywną; jest odmową przyjęcia wiedzy, niechęcią do wejścia w jej posiadanie, jest jej odrzuceniem.
Karl Popper
 
 
Carmilla 
gołąbeczka


Posty: 500
Skąd: z miasta
Wysłany: 2008-12-19, 15:10   

Przeczytałam Kochanicę Francuza i to mi chyba wystarczy. Jedyne co mi się tam podobało, to opisy obyczajowości z czasów Thomasa Hardy'ego.
Zakończenia jasne i konkretne lubię (nawet czasem happy end zdzierżę :mrgreen: ), niedopowiedziane - takoż. Ale to, co zaprezentoał Fowels w Kochanicy... to ja dziękuję, postoję
_________________
Recedite plebes! Gero rem imperialem
 
 
Romulus 
Imperator
Żniwiarz Smutku


Posty: 19078
Wysłany: 2010-04-05, 16:48   

Zatem chwyciłem jednak za MAGA Fowlesa. Wow. Jestem oczarowany. Znakomita narracja, która wciąga czytelnika od niemal początku. Dotarłem dopiero do setnej strony, bo robota mnie goni. Ale już wiem, że historię Chin J. Fenby będę czytał wolniej.
_________________
There must be some way out of here, said the joker to the thief,
There's too much confusion, I can't get no relief.
 
 
Fidel-F2 


Posty: 8747
Wysłany: 2010-04-05, 21:40   

Romulus napisał/a:
Zatem chwyciłem jednak za MAGA Fowlesa. Wow. Jestem oczarowany. Znakomita narracja, która wciąga czytelnika od niemal początku. Dotarłem dopiero do setnej strony, bo robota mnie goni. Ale już wiem, że historię Chin J. Fenby będę czytał wolniej.
polecam przeczytać Maga w miarę krótkim czasie jeśli to możliwe, rozwlekając sporo się traci z atmosfery

toto napisał/a:
Nad zakupem Maga Fowlesa zastanawiam się od dłuższego czasu. Może czas w końcu to zrobić?
nie ma się nad czym zastanawiać, to będzie jedna z najlepszych książek w Twoich zbiorach
_________________
Jesteśmy z And alpakami
i kopyta mamy,
nie dorówna nam nikt!

Stary Ork napisał/a:
Jeśli Ziemkiewicz jest normą to trzeba spieprzać na margines
 
 
Romulus 
Imperator
Żniwiarz Smutku


Posty: 19078
Wysłany: 2010-05-03, 20:06   

Skończyłem Stovera - niedługo machnę cosik więcej.
Teraz czytam "Daniela Martina" Fowlesa. Po MAGU postanowiłem bliżej poznać twórczość tego autora a ta powieść jest równie opasła jak MAG. Napisana znakomicie, lubię taki tradycyjny typ narracji. Niespieszność fabuły, taki staromodny pietyzm w charakterystyce i opisie, co tworzy klimat powieści i wciąga w wykreowany świat. Ponadto powoduje to, że lektura tej powieści przypomina degustację. Powoli "łyka się" kolejne słowa, zdania, smakuje, rozpoznaje, docenia. W fabułę dopiero się wgryzam, więc wszystko może się jeszcze zmienić. Ale styl powieści jest zajmujący i doskonały.
_________________
There must be some way out of here, said the joker to the thief,
There's too much confusion, I can't get no relief.
 
 
Tixon 
Ukryty Smok


Posty: 6271
Skąd: Piła
Wysłany: 2010-06-17, 14:16   

Mag Fowlesa. Do książki robiłem podchody od dawna, nie będę jednak ukrywał, że zdecydowałem się po nią sięgnąć dzięki opinii Romulusa.
I muszę przyznać, że dawno nie czytałem takiej książki. Nie tylko dobrze napisanej, ale również interesującej fabularnie - sieć zdarzeń, prawdy, półprawdy i kłamstwa stawiane przed bohaterem, sprawiały, że i ja miejscami nie wiedziałem co o tym myśleć, zostałem porwany opowieści i opowieści wewnątrz opowieści. Właściwie jedyną irytację jaką miałem podczas lektury, była własna niemoc do szybszego czytania, dowiedzenia się, jak zakończy się cała sprawa. Chociaż pewne przeczucia miałem :)
Solidne 9/10
Cytat:
Ale to, co zaprezentoał Fowels w Kochanicy... to ja dziękuję, postoję

A co zaprezentował?
_________________
Stary Ork napisał/a:
Żelki to prawda, dobro i piękno skondensowane w łatwej do przełknięcia formie żelatynowych zwierzątek. Wyobraź sobie świat bez żelków - byłbyś w stanie żyć pośród tego niegościnnego, jałowego pustkowia wiedząc, że znikąd nadzieje?

MORT napisał/a:
Romulus, Tix właśnie cię pobił w redneckowaniu.

Romulus - nie decydujemy o losach świata.
Ł - CHYBA TY
MrSpellu - Rebe, czego nie rozumiesz w zdaniu:
ŻYDOMASONERIA JEST TAJNA, psiakrew? :/
 
 
Romulus 
Imperator
Żniwiarz Smutku


Posty: 19078
Wysłany: 2010-06-17, 14:40   

O, nawet temat jest :)

Ja także podchodziłem do MAGA jak pies do jeża. Bo zostałem zaszczuty jakimiś bardzo poważnymi recenzjami, czy tekstami i doszedłem do wniosku, że nie będę krzywdził książki swoim prostactwem. Bo może to naprawdę arcydzieło, a ja nie zrozumiem i uznam, że przegadany shit?

Nowe, ładne wydanie Zyska mnie przekonało. Zacząłem czytać i wsiąkłem całkowicie. Żal było odkładać, odchodzić, tylko czytać i czytać i czytać. Wspaniała powieść, dotykająca czytelnika, który jest wodzony i uwodzony wraz z jej bohaterem.

Co najlepsze - pewnie nawet większości tych aluzji literackich nie wyłapałem (pisałem: prostactwo), ale mi to nie przeszkadzało.

Mój ulubiony cytat: "Im lepiej zrozumiesz, na czym polega wolność, tym mniej będziesz z wolności korzystał."

Siłą rozpędu kupiłem jeszcze "Daniela Martina" - ale to była oporna lektura, nie dlatego, że kiepska, tylko sama fabuła i forma powieści bardzo przytłaczają.

Teraz będę się zabierał za "Larwę".

BTW - ni cholery nie mam pojęcia, dlaczego "Mag" jest w bazie Fantasta.pl :) To już chyba "Larwa" bardziej predestynowana do tego jest. Może Ayn Rand też wrzucę ("Atlas zbuntowany") :)
_________________
There must be some way out of here, said the joker to the thief,
There's too much confusion, I can't get no relief.
 
 
Beata 
deformacja IU


Posty: 4995
Wysłany: 2010-08-31, 18:20   

Świeżo po lekturze Maga mam mieszane uczucia. Do fabuły. Pierwsze pół (a może nawet więcej, niż połowa) książki kapitalne - mieszanina kłamstw, półprawd, jednym słowem przecudowna manipulacja. Ale sama scena z tym pseudo procesem to IMHO kit. Nieprawdopodobny, niewiarygodny, nie do zaaranżowania. I na dodatek kiczowaty w formie - te maski, kostiumy. Zupełnie nie chwyciłam, jaką naukę miałby bohater z tego wyciągnąć. Wydaje mi się, że znacznie bardziej prawdopodobne jest, że on się raczej "zatnie" i takie też robił wrażenie bezpośrednio po uwolnieniu, a potem, ni stad ni zowąd, poddał się i, w pewnym sensie, zaczął współpracować. A postępowanie Alison, jej zgoda na ten chwyt z ostatecznym rozwiązaniem - obrzydliwa. Tak się nie robi. W ogóle ta książka jest pełna samych negatywnych bohaterów - jak nie skorumpowani kłamcy, to uzurpujący sobie rolę boga. Fuj!
_________________
Niewiedza nie jest prostym i biernym brakiem wiedzy, ale jest postawą aktywną; jest odmową przyjęcia wiedzy, niechęcią do wejścia w jej posiadanie, jest jej odrzuceniem.
Karl Popper
 
 
mec 
Stwórca Wdów


Posty: 84
Skąd: Wrocław
Wysłany: 2010-08-31, 22:42   

Romulus napisał/a:


BTW - ni cholery nie mam pojęcia, dlaczego "Mag" jest w bazie Fantasta.pl :) To już chyba "Larwa" bardziej predestynowana do tego jest. Może Ayn Rand też wrzucę ("Atlas zbuntowany") :)


w dodatku wisi jako najlepiej oceniana książka //pisowcy
_________________
"Tych, którzy umierają zdrowo, wypycha się i wystawia na widok publiczny w szklanych skrzyniach jako przykłady właściwego życia."
Steven Erikson, "Zdrowe zwłoki"
 
 
Urshana 


Posty: 745
Skąd: Silesia
Wysłany: 2011-09-04, 15:54   

Zmęczyłam wreszcie "Maga" Johna Fowlesa i czuję dużą ulgę, że dobrnęłam do końca. Wiem, że to rodzaj masochizmu, bo powinnam rzucić w kąt w momencie, gdy uznałam, że książka mnie nuży, ale się zawzięłam i uparcie czytałam dalej, zastanawiając się, dlaczego spora grupa czytelników uważa tę powieść za utwór genialny. Ja nie uważam, nie znaczy to w ostatecznej ocenie, że jest ona kiepska, ale wyczekiwałam fajerwerków, chwycenia za gardło, a dostałam niesympatycznego głównego bohatera, nadętego bubka, który staje się ofiarą eksperymentu mającego uświadomić mu, kim jest, hmm... tylko tyle, a nie aż tyle. Powieść, która z fantastyką nie ma absolutnie nic wspólnego, więc zupełnie nie rozumiem jej obecności w bazie danych Fantasty, jest połączeniem utworu obyczajowego, z elementami romansu, studium psychologicznego. Owszem, ciągłe gry z głównym bohaterem na linii - prawda - fikcja/kłamstwo są może i intrygujące, ale mnie w pewnej chwili po prostu znudziły. Finał nie ma wymiaru katharsis, a wydarzenia na wyspie są umiarkowanie interesujące. Ogólnie - wielki zawód, w stosunku do oczekiwań.
_________________
Między książkami - próby blogowe
 
 
Ł 
dziura w niebycie


Posty: 4426
Skąd: fnord
Wysłany: 2011-09-05, 00:20   

Urshana napisał/a:
a dostałam niesympatycznego głównego bohatera, nadętego bubka, który staje się ofiarą eksperymentu mającego uświadomić mu, kim jest, hmm... tylko tyle, a nie aż tyle. [...] Finał nie ma wymiaru katharsis,

Czynienie kryterium oceny powieści tego czy się lubi bohatera czy nie, to trochę dziecinnie. Najważniejsze że bohater jest przekonywujący (bo jako ten nadęty bubek jest przekonywujący prawda?) i dobrze że Fowles nie zrobił żadnego katharsis na koniec czy w międzyczasie, gdzie Urfe odkryłby w sobie światło i zmieniłby swoje zachowanie względem kobiet o 180 stopni. Bałem się w trakcie lektury że tak będzie ale na szczęście autor wykazał się instynktem samozachowawczym.
 
 
Urshana 


Posty: 745
Skąd: Silesia
Wysłany: 2011-09-05, 09:38   

Ł napisał/a:
Czynienie kryterium oceny powieści tego czy się lubi bohatera czy nie, to trochę dziecinnie. Najważniejsze że bohater jest przekonywujący (bo jako ten nadęty bubek jest przekonywujący prawda?) i dobrze że Fowles nie zrobił żadnego katharsis na koniec czy w międzyczasie, gdzie Urfe odkryłby w sobie światło i zmieniłby swoje zachowanie względem kobiet o 180 stopni. Bałem się w trakcie lektury że tak będzie ale na szczęście autor wykazał się instynktem samozachowawczym.

1. Jeśli chodzi o twój pierwszy zarzut, masz rację, poszłam skrótem myślowym, więc wyszło z tego, że kreacja bohatera wpłynęła na ocenę, a tak nie jest do końca, owszem zdarza mi się nie znosić bohatera, a zachwycać powieścią, za jej genialność - tak było w przypadku "Pani Bovary" Flauberta czy "Zbrodni i kary" Dostojewskiego. Doprecyzowując, poza niesympatycznym bohaterem dostałam jego przeżycia na wyspie, które były po prostu nudne, dałam się zwieść przyporządkowaniu do kręgu fantastyki, nie czytałam nic więcej o powieści by nie psuć sobie przyjemności i się zawiodłam - oczekiwałam bowiem metafizyki, dostałam powieść obyczajową, którą zwykle surowo oceniam, bo nie przepadam za tym typem literatury. Nie wiem dlaczego, ale podczas czytania przypominały mi się doświadczenia z "Morze, morze" Iris Murdoch - miałam też trudność z jej zaakceptowaniem, ale ta powieść zdecydowanie była lepsza od Fowlesa. U tego autora nie zachwycił mnie niestety język, konstrukcja utworu w pewnym momencie stała się przewidywalna, pytanie polegało tylko na tym - ile jeszcze odsłon kolejnych złudzeń, kłamstw nastąpi. A cały cel eksperymentów Conchisa? Być może nie dostrzegam jakiegoś fundamentalnego przesłania, ale grzebanie w kompleksach średnio intrygujących bohaterów, by ich zmienić... Cóż dla mnie to było naiwne.
2. Jeśli chodzi o katharsis z kolei, absolutnie nie oczekiwałam zmiany postępowania Nickolasa, co więcej, właśnie to, że on się w jakiś sposób zmienił mnie wkurzało, oczekiwałam "oczyszczenia" u siebie, bo to ja powinnam odczuwać "litość i trwogę", ale aby tak odczuwać musi znów istnieć pewna konstrukcja bohatera, niestety może dla ciebie był on przekonujący, a mnie nudził, Nicko mnie nie przekonał do siebie, nawet to jego bycie draniem było płytkie.
_________________
Między książkami - próby blogowe
 
 
MrSpellu 
Waltornista amator


Posty: 17243
Skąd: Milfgaard
Wysłany: 2011-09-05, 09:43   

Urshana napisał/a:
2. Jeśli chodzi o katharsis z kolei, absolutnie nie oczekiwałam zmiany postępowania Nickolasa, co więcej, właśnie to, że on się w jakiś sposób zmienił mnie wkurzało, oczekiwałam "oczyszczenia" u siebie, bo to ja powinnam odczuwać "litość i trwogę", ale aby tak odczuwać musi znów istnieć pewna konstrukcja bohatera, niestety może dla ciebie był on przekonujący, a mnie nudził, Nicko mnie nie przekonał do siebie, nawet to jego bycie draniem było płytkie.


Czytałaś Kompleks Portnoya?
_________________
Siamo con clavi, siamo con dio
Siamo con il nostro dio scuro
 
 
Tixon 
Ukryty Smok


Posty: 6271
Skąd: Piła
Wysłany: 2011-09-05, 09:53   

Urshana napisał/a:
Nicko mnie nie przekonał do siebie, nawet to jego bycie draniem było płytkie.

U mnie odwrotnie, tą płytkość bycia draniem odbierałem jako, że on nie jest zbyt świadomy tego, że krzywdzi drugą osobę, nie zauważa tego.

A swoją drogą, czemu katharsis bohatera byłby złym rozwiązaniem?
_________________
Stary Ork napisał/a:
Żelki to prawda, dobro i piękno skondensowane w łatwej do przełknięcia formie żelatynowych zwierzątek. Wyobraź sobie świat bez żelków - byłbyś w stanie żyć pośród tego niegościnnego, jałowego pustkowia wiedząc, że znikąd nadzieje?

MORT napisał/a:
Romulus, Tix właśnie cię pobił w redneckowaniu.

Romulus - nie decydujemy o losach świata.
Ł - CHYBA TY
MrSpellu - Rebe, czego nie rozumiesz w zdaniu:
ŻYDOMASONERIA JEST TAJNA, psiakrew? :/
 
 
Urshana 


Posty: 745
Skąd: Silesia
Wysłany: 2011-09-05, 09:57   

Nie Spellu, nie czytałam. Kiedyś się zapewne wezmę, bo Rotha mam na wstydliwej liście autorów mało znanych. Czytałam tylko jego "Cień pisarza" i nie pamiętam go kompletnie i utknęłam na "Teatrze Sabata".
_________________
Między książkami - próby blogowe
 
 
MrSpellu 
Waltornista amator


Posty: 17243
Skąd: Milfgaard
Wysłany: 2011-09-05, 10:00   

Urshana napisał/a:
Nie, kiedyś się zapewne wezmę, bo Rotha mam na wstydliwej liście autorów mało znanych. Czytałam tylko jego "Cień pisarza" i nie pamiętam go kompletnie i utknęłam na "Teatrze Sabata".

U mnie było swego rodzaju Katharsis, takie, o którym wspominałaś. Ale bardziej współczułem sobie. Coś jak z odbiorem Dnia Świra.
Czyli filmu, który (nie wiedzieć czemu) jest uznawany za komedię...
...a to przecież smutna historia o stereotypowym, polskim humaniście średniego pokolenia, w którego się zmieniam.
_________________
Siamo con clavi, siamo con dio
Siamo con il nostro dio scuro
 
 
Urshana 


Posty: 745
Skąd: Silesia
Wysłany: 2011-09-05, 10:13   

Spellu - "Dzień Świra" uwielbiam, czytałam ten tekst w "Dialogu" zanim się stał scenariuszem filmu i też czułam się dokładnie jak ty. Adaś Miałczyński jest zarówno w sztuce jak i w filmie genialną postacią, i też miałam takie same jak ty odczucia.
A bohater Fowlesa mnie po prostu nie ujął niczym, dlatego byłam strasznie ciekawa, dlaczego dla niektórych "Mag" jest powieścią genialną, jakie są tego przyczyny.
_________________
Między książkami - próby blogowe
 
 
Ł 
dziura w niebycie


Posty: 4426
Skąd: fnord
Wysłany: 2011-09-05, 10:34   

Ja oceniam "Maga" jako książką dobrą, z szeregiem upierdliwości do których należą nachalne epatowanie przez autora symbolizmem i ciągłymi twistami. Odpowiadając na pytanie Urshany - na pewno jej dużym plusem jest antycypowanie hardkorowych eskperymentów psychologicznych (Mag jest przed Zimbardo przecież) a nawet programów typu reality show. W tym względzie Fowles wykazał się niesłychaną intuicją cywilizacyjną.

A główny bohater jest boski i nienawidzę tych wszystkich szmat które go krzywdziły. :mrgreen:


Tixon napisał/a:
U mnie odwrotnie, tą płytkość bycia draniem odbierałem jako, że on nie jest zbyt świadomy tego, że krzywdzi drugą osobę, nie zauważa tego.

On nawet jak jest w pełni świadomy tego, to nie zmienia swojego postępowania. A w ogóle to świetna jest scena gdy spotyka swojego następce, tego Amerykanina i nie ostrzega go w najmniejszym stopniu co czekać go może na wyspie. Wręcz przeciwnie, życzy mu miłej podróży.
 
 
MrSpellu 
Waltornista amator


Posty: 17243
Skąd: Milfgaard
Wysłany: 2011-09-05, 10:37   

Ł napisał/a:
A w ogóle to świetna jest scena gdy spotyka swojego następce, tego Amerykanina i nie ostrzega go w najmniejszym stopniu co czekać go może na wyspie. Wręcz przeciwnie, życzy mu miłej podróży.

Czyżby główny bohater był Polakiem? :badgrin:
_________________
Siamo con clavi, siamo con dio
Siamo con il nostro dio scuro
 
 
Ł 
dziura w niebycie


Posty: 4426
Skąd: fnord
Wysłany: 2011-09-05, 11:01   

Nie, chodzi po plaży boso, a nie w sandałach i skarpetkach.
 
 
Qbard 


Posty: 198
Wysłany: 2012-04-07, 10:35   

J. Fowles "Mag". Przeczytałem tą książkę, ponieważ czytałem wiele pochlebnych recenzji. Osobiście wymęczyłem się przy niej. Miała ciekawe momenty, ale ogólnie nie przypadła mi do gustu. Można by z tego zrobić kilka książek.
 
 
bimali1 


Posty: 747
Wysłany: 2012-04-07, 15:21   

Qbard napisał/a:
J. Fowles "Mag". Przeczytałem tą książkę, ponieważ czytałem wiele pochlebnych recenzji. Osobiście wymęczyłem się przy niej. Miała ciekawe momenty, ale ogólnie nie przypadła mi do gustu. Można by z tego zrobić kilka książek.


To właśnie jest jej zaletą, że zawiera kilka książek w jednej.
Co parę stron inny świat. :-)
_________________
no i jestem
widzisz jestem
nie miałem nadziei
ale jestem
 
 
Ł 
dziura w niebycie


Posty: 4426
Skąd: fnord
Wysłany: 2012-04-07, 17:28   

Ale po którymś razie ma się większe wrażenie skakania przez rekina i rzeczywiście - męczenia buły. Dotyczy to szczególnie wszystkich fragmentów na wyspie. Wciąż Mag to książka która wspominam dobrze.
 
 
bimali1 


Posty: 747
Wysłany: 2012-04-07, 17:33   

A dla mnie fragmenty na wyspie są właśnie najciekawsze. Tylko końcówka trochę zawodzi.
Ale i tak "Mag" obok ,"Kochanicy Francuza" to najlepszy Fowles.
_________________
no i jestem
widzisz jestem
nie miałem nadziei
ale jestem
 
 
Ł 
dziura w niebycie


Posty: 4426
Skąd: fnord
Wysłany: 2012-04-07, 17:43   

Końcówka jest właśnie spoko - logiczna i konsekwentna.
Przeniosłem - T
 
 
bimali1 


Posty: 747
Wysłany: 2013-11-15, 11:39   

Plejbek napisał/a:
A teraz zaczynam "Maga" Fowlesa. Nie znam kompletnie, aż wstyd się przyznać - ale z tego co się orientuję to jest bardzo wysoka półka. Nastawiam się na zajmujące czytanie.


Czytalem lata temu, ale w pamięci mam jako rzecz doprawdy doskonalą, zresztą najlepszą Fowlesa (choć "Kochanica Francuza" też jest bardzo dobra).
Ciekawym doznań.
_________________
no i jestem
widzisz jestem
nie miałem nadziei
ale jestem
 
 
Fidel-F2 


Posty: 8747
Wysłany: 2013-11-15, 11:49   

Plejbek napisał/a:
A teraz zaczynam "Maga" Fowlesa. Nie znam kompletnie, aż wstyd się przyznać - ale z tego co się orientuję to jest bardzo wysoka półka. Nastawiam się na zajmujące czytanie
Zależy jak co. Z czytanych przeze mnie, Mag jest majstersztykiem, szczyt szczytów; Hebanowa wieża jest zbiorem raczej na plus, czytałem ją zaraz po Magu i to mogło wpłynąć na obniżenie oceny bo po Magu wszystko jest słabe :) , tak czy siak warto sięgnąć. Czytałem jeszcze Mantissę i to jest dla mnie pornograficzna kupa gówna, szczerze bym odradzał.
_________________
Jesteśmy z And alpakami
i kopyta mamy,
nie dorówna nam nikt!

Stary Ork napisał/a:
Jeśli Ziemkiewicz jest normą to trzeba spieprzać na margines
 
 
Plejbek 


Posty: 830
Skąd: Black Lodge
Wysłany: 2013-11-28, 12:54   

Ł napisał/a:
Końcówka jest właśnie spoko - logiczna i konsekwentna.
Przeniosłem - T


Tixon, gdzie to przeniosłeś?
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Fantasta.pl


Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group

Nasze bannery

Współpracujemy:
[ Wydawnictwo MAG | Katedra | Geniusze fantastyki | Nagroda im. Żuławskiego ]

Zaprzyjaźnione strony:
[ Fahrenheit451 | FantastaPL | Neil Gaiman blog | Ogień i Lód | Qfant ]

Strona wygenerowana w 0,24 sekundy. Zapytań do SQL: 12